Wie heeft het als werkgever niet bij de hand gehad dat een werknemer herhaaldelijk te laat komt. Het is niet alleen een bron van ergernis voor de werkgever, maar ook voor de andere werknemers die er een tandje bij moeten zetten om de boel draaiend te houden. Dat geldt ook tijdens de re-integratie. Deze werknemer lapte dat aan zijn laars. De kantonrechter in Amsterdam maakte daarom een einde aan het dienstverband nadat de werknemer tot twee keer toe terecht maar tevergeefs was gewaarschuwd
Wat is er gebeurd?
Na twee terechte waarschuwingen vanwege te laat komen en vertrek naar het buitenland, zonder werkgever daarvan op de hoogte te stellen, komt werknemer opnieuw te laat en verschijnt niet op een training. Volgens de werkgever is de optelsom van de twee waarschuwingen, het vervolgens toch weer te laat komen, en het vervolgens geheel niet verschijnen op een training, voldoende reden om de arbeidsovereenkomst te ontbinden. De werknemer verweerde zich en voerde aan dat de waarschuwingen niet terecht waren.
Wat zegt de wet?
De wet zegt dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen alleen kan worden ontbonden indien daar een redelijke grond voor is als bedoeld in sub c tot en met i van artikel 7:669 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (BW) én herplaatsing van de werknemer binnen een redelijke termijn niet mogelijk is of niet voor de hand ligt. Als de werknemer verwijtbaar handelt, is dat een redelijke grond voor ontbinding van de arbeidsovereenkomst.
Wat vindt de kantonrechter?
De kantonrechter geeft aan de werknemer toe dat te laat komen tijdens de periode van re-integratie hem minder zwaar kan worden aangerekend, dan wanneer hij volledig arbeidsgeschikt zou zijn geweest. In dit geval is de werkgever dan ook een tijdlang coulant geweest en heeft begrip getoond als de werknemer niet op tijd was.
Op het moment dat de werknemer (tijdens de re-integratie) te laat bleef komen en vaak geruime tijd, mocht de werkgever hem hierop aanspreken, ook al omdat niet kon worden vastgesteld dat zijn te laat komen verband hield met slaapproblematiek. De eerste waarschuwing volgde en was daarom terecht.
Dat gold ook voor de tweede waarschuwing die werd gegeven, omdat de werknemer met vakantie naar Marokko ging en hij dat niet had medegedeeld. Hij had dat gezien de duur van de reis op zijn minst moeten laten weten dat hij een periode niet in Nederland verbleef. Dat geldt ook als daarover in het personeelshandboek niets is geregeld.
De werkgever mocht daarom verwachten dat de werknemer zowel voor collega’s als voor het management goed bereikbaar en snel beschikbaar was. Bovendien werd werknemer in die vakantie periode geacht bij overleggen aanwezig te zijn, die hij door zijn niet meegedeelde vakantie had gemist.
Daarom had hij als goed werknemer voorafgaand aan zijn vertrek toestemming aan de werkgever moeten vragen dan wel vakantieverlof moeten opnemen, maar in ieder geval had hij moeten melden dat, wanneer en voor hoelang hij naar Marokko ging, ook al was de situatie spoedeisend vanwege een sterfgeval.
Het valt de werknemer – aldus de rechter – een verwijt te maken dat hij dat niet heeft gedaan. Dat is een redelijke grond om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. Het niet voldoen aan de twee gegeven waarschuwingen vindt de kantonrechter daarom verwijtbaar. Dat betekent tegelijkertijd dat herplaatsing niet aan de orde is en daarom ontbindt de rechter de arbeidsovereenkomst.
Slotsom
Wie niet luisteren wil, moet maar voelen. Dat is tijdens re-integratie niet anders. De werknemer was in dit geval tot twee maal gewaarschuwd en was vele malen te laat op zijn werk verschenen. Toen hij ook nog eens stiekem met vakantie ging en daardoor overleggen miste en onbereikbaar was, was de maat vol.
Een gewaarschuwd mens telt daarom voor twee. Al zal het natuurlijk wel van geval tot geval afhangen of de waarschuwingen voldoende gewicht in de schaal leggen om de arbeidsovereenkomst te beëindigen. In ieder geval (of dat nu tijdens de re-integratie is of niet) moet de waarschuwing helder en éénduidig worden geformuleerd en daarna moet een zorgvuldige afweging bij de te maken vervolgstappen worden gemaakt. Als u daarbij hulp zoekt dan weet u ons te vinden.
Lees hier de uitspraak van de kantonrechter Amsterdam ECLI:NL:RBAMS:2025:10324
